ساتوشی ناکاموتو کیست؟ داستان مرموز خالق بیت کوین

بیت‌کوین با یک وایت‌پیپر و نامی آغاز شد که هرگز به هویتی تأییدشده نسبت داده نشده است. ساتوشی ناکاموتو، خالق بیت‌کوین، این شبکه را در سال ۲۰۰۸ معرفی کرد و چند سال بعد از ارتباطات عمومی ناپدید شد.

از آن زمان تاکنون، پژوهشگران و روزنامه‌نگاران تلاش کرده‌اند هویت واقعی ساتوشی را کشف کنند، اما هیچ‌یک از ادعاهای مطرح‌شده به اثبات نرسیده است. آنچه همچنان روشن باقی مانده، خود سیستم بیت‌کوین است. معماری مطرح‌شده در وایت‌پیپر بیت‌کوین، روشی غیرمتمرکز برای انتقال ارزش بدون نیاز به واسطه‌ها ارائه کرد.

ساتوشی ناکاموتو کیست؟ راز هویت خالق بیت‌کوین

در اکتبر ۲۰۰۸، هم‌زمان با بحران مالی که اقتصاد جهانی را درگیر کرده بود، فرد یا گروهی با نام ساتوشی ناکاموتو مقاله‌ای با عنوان Bitcoin: A Peer-to-Peer Electronic Cash System منتشر کرد. این سند سیستمی را توصیف می‌کرد که امکان ارسال مستقیم پول دیجیتال میان افراد را بدون اتکا به بانک‌ها یا سایر واسطه‌ها فراهم می‌کرد.

چند ماه بعد، در ژانویه ۲۰۰۹، نخستین نسخه نرم‌افزار بیت‌کوین راه‌اندازی شد. شبکه فعالیت خود را آغاز کرد، تراکنش‌ها را پردازش کرد و آن‌ها را در دفتر کل عمومی‌ای ثبت کرد که امروزه با نام بلاکچین شناخته می‌شود.

بیشتر بخوانید: اشتباهات معامله گران ارز دیجیتال؛ خطاهایی که سرمایه را نابود می‌کند و راه پیشگیری از آن

با وجود معرفی بیت‌کوین، هویت فرد یا افرادی که پشت نام ساتوشی ناکاموتو قرار دارند هرگز تأیید نشده است. به‌طور گسترده تصور می‌شود که این نام یک نام مستعار باشد و ممکن است به یک توسعه‌دهنده منفرد یا گروهی از افراد که به‌صورت مشترک روی پروژه کار می‌کردند اشاره داشته باشد.

ساتوشی در سال‌های ابتدایی توسعه بیت‌کوین از طریق ایمیل و انجمن BitcoinTalk ارتباط برقرار می‌کرد. این گفت‌وگوها عمدتاً بر مسائل فنی، رفع باگ‌ها و طراحی شبکه متمرکز بودند. تا سال ۲۰۱۱، این ارتباطات متوقف شد و از آن زمان تاکنون هیچ پیام تأییدشده‌ای از ساتوشی ناکاموتو منتشر نشده است.

بیش از پانزده سال بعد، این معما همچنان حل‌نشده باقی مانده است. آنچه می‌دانیم این است که سیستمی که در وایت‌پیپر سال ۲۰۰۸ توصیف شده بود، همچنان از طریق شبکه‌ای توزیع‌شده از مشارکت‌کنندگان که پروتکل بیت‌کوین را حفظ می‌کنند، به فعالیت خود ادامه می‌دهد.

شناخت ساتوشی ناکاموتو یا بررسی دلایل ناشناس‌ماندن خالق بیت‌کوین، به درک بهتر نحوه طراحی بیت‌کوین و علت تداوم توجه جهانی به سیستم‌های غیرمتمرکز کمک می‌کند.

آغاز ماجرا؛ حل مشکل دوبار خرج‌کردن

پیش از بیت‌کوین، پول دیجیتال با مشکلی به نام دوبار خرج‌کردن (Double Spending) روبه‌رو بود. برخلاف پول فیزیکی، فایل‌های دیجیتال را می‌توان کپی کرد. بنابراین، بدون روشی قابل‌اعتماد برای تأیید مالکیت، ممکن بود یک دارایی دیجیتال واحد به چند نفر مختلف منتقل شود.

سیستم‌های پرداخت آنلاین قدیمی‌تر برای جلوگیری از این مشکل به یک نهاد مرکزی متکی بودند. بانک‌ها یا پردازشگران پرداخت، موجودی حساب‌ها را بررسی می‌کردند و پیش از انجام تراکنش، اعتبار آن را تأیید می‌کردند.

ساتوشی ناکاموتو در وایت‌پیپر بیت‌کوین سال ۲۰۰۸ رویکرد دیگری پیشنهاد کرد. بیت‌کوین به‌جای اعتماد به یک نهاد مرکزی، بر یک شبکه همتابه‌همتا (P2P) متکی است.

در این مدل، مشارکت‌کنندگان شبکه به‌صورت جمعی تراکنش‌ها را تأیید می‌کنند. پرداخت‌ها در سراسر شبکه منتشر و در قالب بلاک‌ها دسته‌بندی می‌شوند و سپس در دفتر کل مشترک بلاکچین ثبت می‌شوند.

بیت‌کوین برای تأمین امنیت این دفتر کل از اثبات کار (PoW) استفاده می‌کند. در این فرایند، کامپیوترهای تخصصی که ماینر نام دارند برای حل مسائل پیچیده رمزنگاری با یکدیگر رقابت می‌کنند. نخستین ماینری که مسئله را حل کند، حق افزودن بلاک جدید به بلاکچین را به دست می‌آورد.

هر بلاک به بلاک قبلی متصل می‌شود و زنجیره‌ای زمانی از سوابق را شکل می‌دهد. تغییر تراکنش‌های گذشته نیازمند تکرار حجم عظیمی از محاسبات در سراسر شبکه است؛ موضوعی که دستکاری اطلاعات را بسیار دشوار می‌کند.

بلاک جنسیس

شبکه بیت‌کوین در ۳ ژانویه ۲۰۰۹، زمانی که ساتوشی ناکاموتو نخستین بلاک را استخراج کرد، رسماً آغاز به کار کرد. این بلاک با نام Genesis Block یا بلاک جنسیس شناخته می‌شود.

ساتوشی پیام کوتاهی را نیز در این بلاک قرار داد:

“The Times 03/Jan/2009 Chancellor on brink of second bailout for banks.”

این جمله به تیتر روزنامه بریتانیایی The Times در همان روز اشاره دارد. این پیام از یک سو به‌عنوان مُهر زمانی، زمان ایجاد نخستین بلاک را تأیید می‌کند و از سوی دیگر بازتابی از فضای اقتصادی آن دوران است؛ زمانی که دولت‌ها در واکنش به بحران جهانی بانک‌ها وارد عمل شده بودند.

از آن زمان، شبکه بیت‌کوین پردازش تراکنش‌ها را از طریق یک سیستم توزیع‌شده که توسط مشارکت‌کنندگان آن نگهداری می‌شود آغاز کرد. اصولی که در وایت‌پیپر اولیه مطرح شده بودند، همچنان پایه عملکرد امروز شبکه بیت‌کوین را تشکیل می‌دهند.

مهم‌ترین گزینه‌ها؛ ساتوشی ناکاموتو چه کسی می‌تواند باشد؟

در طول سال‌ها، افراد زیادی تلاش کرده‌اند نام ساتوشی ناکاموتو را به یک هویت واقعی نسبت دهند. روزنامه‌نگاران، پژوهشگران و توسعه‌دهندگان اولیه بیت‌کوین، ایمیل‌ها، نوشته‌های انجمن‌ها، سبک نگارش و سوابق فنی را برای یافتن سرنخ بررسی کرده‌اند. بااین‌حال، هیچ‌یک از این تحقیقات به مدرکی قابل‌تأیید منجر نشده است.

ساده‌ترین راه برای اثبات خالق بیت‌کوین بودن، امضای یک پیام با استفاده از کلیدهای خصوصی مرتبط با نخستین آدرس‌های بیت‌کوین است.

این کلیدها تاکنون به‌صورت عمومی برای چنین هدفی مورد استفاده قرار نگرفته‌اند. به همین دلیل، هویت واقعی ساتوشی ناکاموتو همچنان تأییدنشده باقی مانده است.

بااین‌حال، چند نام بیش از دیگران در بحث‌های مربوط به خاستگاه بیت‌کوین مطرح می‌شوند.

هال فینی

Hal Finney رمزنگاری شناخته‌شده و یکی از نخستین مشارکت‌کنندگان پروژه بیت‌کوین بود. پیش از بیت‌کوین، او روی ابزارهای حفظ حریم خصوصی مانند Pretty Good Privacy یا PGP کار کرده بود. فینی مدت کوتاهی پس از انتشار نرم‌افزار بیت‌کوین آن را دانلود کرد و در مراحل ابتدایی به آزمایش سیستم کمک کرد.

در ۱۲ ژانویه ۲۰۰۹، فینی نخستین تراکنش ثبت‌شده بیت‌کوین را از ساتوشی ناکاموتو دریافت کرد. به دلیل تخصص فنی و ارتباط نزدیک او با پروژه، برخی افراد درباره نقش عمیق‌تر وی در شکل‌گیری بیت‌کوین گمانه‌زنی کرده‌اند. بااین‌حال، فینی بارها اعلام کرد که ساتوشی ناکاموتو نیست.

نیک سابو

Nick Szabo دانشمند علوم کامپیوتر و پژوهشگر حقوق است که در اواخر دهه ۱۹۹۰ ایده یک ارز دیجیتال به نام Bit Gold را مطرح کرد.

طراحی Bit Gold شامل مفاهیمی مانند اثبات رمزنگاری‌شده و تأیید غیرمتمرکز بود؛ ایده‌هایی که بعدها در معماری بیت‌کوین نیز دیده شدند.

به دلیل شباهت‌های مفهومی میان Bit Gold و بیت‌کوین، نام سابو اغلب در بحث‌های مربوط به هویت ساتوشی ناکاموتو مطرح می‌شود. بااین‌حال، سابو به‌صورت علنی اعلام کرده که خالق بیت‌کوین نیست.

لن ساسامان

Len Sassaman یک متخصص رمزنگاری و از اعضای فعال جنبش سایفرپانک (Cypherpunk) بود. سایفرپانک‌ها در سال‌های ابتدایی اینترنت بر موضوعاتی مانند حریم خصوصی، رمزنگاری و آزادی دیجیتال تمرکز داشتند. ساسامان روی چندین فناوری مرتبط با حریم خصوصی فعالیت کرد و با دیگر پژوهشگران این حوزه همکاری داشت.

پس از انتشار یک مستند HBO در سال ۲۰۲۴ که نظریه‌های مختلف درباره منشأ بیت‌کوین را بررسی می‌کرد، توجه‌ها بار دیگر به ساسامان جلب شد.

این مستند چندین فرد مرتبط با جامعه سایفرپانک، از جمله ساسامان را بررسی کرد. بااین‌حال، هیچ مدرکی وجود ندارد که ثابت کند او خالق بیت‌کوین بوده است.

کریگ رایت

Craig Wright، دانشمند علوم کامپیوتر استرالیایی، در سال ۲۰۱۶ به‌صورت عمومی ادعا کرد که ساتوشی ناکاموتو است. ادعای او به‌شدت از سوی اعضای جامعه بیت‌کوین و پژوهشگرانی که شواهد موجود را بررسی کرده‌اند به چالش کشیده شده است.

در مارس ۲۰۲۴، BBC گزارش داد که دادگاه عالی انگلستان و ولز حکم داده است رایت ساتوشی ناکاموتو نیست. دادگاه اعلام کرد شواهد ارائه‌شده ادعای او مبنی بر نگارش وایت‌پیپر بیت‌کوین یا ایجاد پروتکل بیت‌کوین را تأیید نمی‌کنند.

از آنجا که بیت‌کوین از رمزنگاری کلید عمومی استفاده می‌کند، خالق واقعی بیت‌کوین می‌تواند با امضای یک پیام به‌وسیله کلید خصوصی مرتبط با آدرس‌های اولیه ساتوشی، هویت خود را اثبات کند. تاکنون هیچ فردی چنین مدرکی ارائه نکرده است.

به همین دلیل، هویت واقعی ساتوشی ناکاموتو همچنان ناشناخته باقی مانده است.

الگوی «پاتوشی»؛ ساتوشی چه مقدار بیت‌کوین دارد؟

یکی از پرسش‌های قدیمی در تاریخ بیت‌کوین این است که ساتوشی ناکاموتو در نخستین روزهای فعالیت شبکه چه مقدار بیت‌کوین استخراج کرده است. رقم دقیق مشخص نیست، اما پژوهشگران نخستین بلاک‌های بلاکچین را برای ارائه تخمین‌هایی در این زمینه بررسی کرده‌اند.

یکی از شناخته‌شده‌ترین مطالعات در این زمینه توسط پژوهشگر بلاکچین Sergio Demian Lerner انجام شده است.

لرنر هنگام بررسی فعالیت‌های استخراج اولیه، متوجه الگویی تکرارشونده در نحوه تولید برخی از بلاک‌ها شد.

داده‌ها نشان می‌دادند که احتمالاً یک ماینر واحد بخش بزرگی از آن بلاک‌های اولیه را استخراج کرده است. او بعدها این فعالیت را «الگوی پاتوشی» (Patoshi Pattern) نامید.

بخوانید: 5 استراتژی رایج برای محافظت از سرمایه

بر اساس این تحلیل، برخی پژوهشگران تخمین می‌زنند ساتوشی ممکن است در نخستین سال فعالیت شبکه حدود ۱.۱ میلیون بیت‌کوین استخراج کرده باشد. در آن زمان تعداد بسیار کمی از افراد به استخراج بیت‌کوین مشغول بودند و شبکه تازه فعالیت خود را آغاز کرده بود.

ماینینگ فرایندی است که طی آن بلاک‌های جدید تراکنش‌ها به بلاکچین اضافه می‌شوند. کامپیوترها برای حل مسائل رمزنگاری با یکدیگر رقابت می‌کنند و نخستین دستگاهی که مسئله را حل کند، حق افزودن بلاک بعدی و دریافت پاداش بلاک را به دست می‌آورد.

برای بررسی دقیق‌تر این فرایند، راهنمای استخراج بیت‌کوین چگونه کار می‌کند توضیح می‌دهد که ماینینگ چگونه امنیت شبکه را تأمین کرده و بیت‌کوین‌های جدید را وارد گردش می‌کند.

بیت‌کوین‌های مرتبط با الگوی پاتوشی از جنبه دیگری نیز قابل‌توجه هستند: آن‌ها هرگز جابه‌جا نشده‌اند.

آدرس‌هایی که تصور می‌شود متعلق به ماینر اولیه باشند، بیش از یک دهه است که غیرفعال باقی مانده‌اند. از آنجا که بلاکچین بیت‌کوین عمومی است، هرگونه انتقال از این آدرس‌ها برای تمام افرادی که شبکه را رصد می‌کنند قابل مشاهده خواهد بود.

دلیل دست‌نخورده‌ماندن این کوین‌ها همچنان مشخص نیست. ممکن است کلیدهای خصوصی عمداً مورد استفاده قرار نگرفته باشند، در طول زمان گم شده باشند یا صاحب آن‌ها صرفاً قصد خرج‌کردن دارایی‌ها را نداشته باشد.

از آنجا که هویت ساتوشی ناکاموتو هیچ‌گاه تأیید نشده است، علت غیرفعال‌ماندن این کوین‌ها نیز همچنان ناشناخته باقی می‌ماند.

الگوی پاتوشی همچنان یکی از مهم‌ترین سرنخ‌هایی است که پژوهشگران هنگام بررسی نخستین بلاک‌های بیت‌کوین درباره آن بحث می‌کنند.

چرا ساتوشی ناپدید شد؟

ساتوشی ناکاموتو در سال‌های ابتدایی بیت‌کوین نقشی فعال در توسعه آن داشت. بخش زیادی از این فعالیت از طریق ایمیل، انجمن‌های آنلاین و فهرست پستی رمزنگاری انجام می‌شد.

بحث‌ها بیشتر روی مسائل عملی متمرکز بودند. توسعه‌دهندگان درباره نرم‌افزار سؤال مطرح می‌کردند، باگ‌ها را گزارش می‌دادند و پیشنهادهایی برای بهبود پروتکل ارائه می‌کردند.

در اواخر سال ۲۰۱۰، ساتوشی به‌تدریج میزان مشارکت خود در پروژه را کاهش داد. مسئولیت نگهداری از کد بیت‌کوین نیز به‌آرامی به دیگر مشارکت‌کنندگان منتقل شد. یکی از این افراد Gavin Andresen بود که بعدها به یکی از توسعه‌دهندگان اصلی پروتکل تبدیل شد.

در همان دوره، بحثی درباره پذیرش کمک‌های مالی بیت‌کوینی توسط WikiLeaks شکل گرفت. این سازمان با محدودیت‌های مالی از سوی شبکه‌های پرداخت سنتی روبه‌رو شده بود و برخی از طرفداران پیشنهاد کردند بیت‌کوین به‌عنوان جایگزین مورد استفاده قرار گیرد.

ساتوشی در پستی در یکی از انجمن‌ها در دسامبر ۲۰۱۰ نسبت به این موضوع ابراز نگرانی کرد.

محتوای پیام او نشان می‌داد که شبکه هنوز کوچک است و ارتباط آن با یک موضوع سیاسی پرحاشیه ممکن است توجه ناخواسته‌ای را به بیت‌کوین جلب کند.

پس از آن، پیام‌های عمومی ساتوشی به‌تدریج کمتر شدند. در آوریل ۲۰۱۱، ساتوشی در ایمیلی که ظاهراً یکی از آخرین ایمیل‌های شناخته‌شده او خطاب به Gavin Andresen است، نوشت که «به سراغ کارهای دیگری رفته است.»

از آن زمان تاکنون هیچ ارتباط تأییدشده‌ای از ساتوشی ناکاموتو ثبت نشده است.

برخی ناظران هنگام بررسی دلیل این ناپدیدشدن به ساختار خود بیت‌کوین اشاره می‌کنند.

بیت‌کوین از ابتدا به‌عنوان یک سیستم غیرمتمرکز طراحی شده بود. هیچ فرد واحدی کنترل شبکه را در اختیار ندارد. اگر بنیان‌گذاری شناخته‌شده همچنان به‌شدت در پروژه حضور داشت، ممکن بود به‌عنوان نوعی مرجع مرکزی در نظر گرفته شود.

خروج ساتوشی چنین احتمالی را از میان برد. توسعه بیت‌کوین از طریق گروه گسترده‌تری از مشارکت‌کنندگان که روی کد متن‌باز آن کار می‌کردند ادامه یافت.

با گذشت زمان، ماینرها، اپراتورهای نود، توسعه‌دهندگان و کاربران همگی بخشی از فرایند حفظ و نگهداری شبکه شدند.

بیش از یک دهه بعد، بیت‌کوین همچنان بدون حضور خالق اولیه خود به فعالیت ادامه می‌دهد و شبکه بر اساس همان مدل غیرمتمرکزی کار می‌کند که در وایت‌پیپر سال ۲۰۰۸ شرح داده شده بود.

میراث ساتوشی و فلسفه خودحضانتی

وایت‌پیپر بیت‌کوین سیستمی را معرفی کرد که با هدف حذف واسطه‌ها از پرداخت‌های دیجیتال طراحی شده بود. بیت‌کوین به‌جای اتکا به بانک‌ها یا شرکت‌های پرداخت برای پردازش تراکنش‌ها، امکان انتقال مستقیم ارزش میان مشارکت‌کنندگان شبکه را فراهم می‌کند.

حتما بخوانید: مدت زمان یادگیری ترید ارز دیجیتال | راهنمای کامل

در سیستم مالی سنتی، مؤسسات مالی دارایی مشتریان را از طرف آن‌ها نگهداری می‌کنند. بیت‌کوین رویکرد متفاوتی دارد. کنترل بیت‌کوین به کلیدهای خصوصی وابسته است؛ اطلاعات رمزنگاری‌شده‌ای که برای تأیید تراکنش‌ها روی بلاکچین استفاده می‌شوند. هر فردی که کلیدهای خصوصی را در اختیار داشته باشد، کنترل بیت‌کوین‌های مرتبط با آن کلیدها را نیز در اختیار دارد.

با گذشت زمان، عبارتی ساده در جامعه بیت‌کوین برای بیان این مفهوم رایج شد:

«کلیدهایت دست خودت نیست، کوین‌هایت هم مال خودت نیستند.»

عبارت معروف «Not your keys, not your coins» به یکی از اصول عملی مالکیت در بیت‌کوین اشاره دارد. اگر یک شخص ثالث کلیدهای خصوصی را در اختیار داشته باشد، در نهایت کنترل دسترسی به دارایی نیز در اختیار همان شخص یا پلتفرم خواهد بود.

با گسترش صرافی‌های متمرکز و پلتفرم‌های حضانتی، اهمیت این موضوع بیشتر نمایان شد. چنین سرویس‌هایی می‌توانند خریدوفروش دارایی‌های دیجیتال را آسان‌تر کنند، اما در عین حال دارایی کاربران را نیز تحت حضانت خود نگه می‌دارند.

اگر یک پلتفرم برداشت‌ها را محدود کند، با رخنه امنیتی مواجه شود یا فعالیت خود را متوقف کند، ممکن است کاربران نتوانند به دارایی‌های خود دسترسی پیدا کنند.

خودحضانتی (Self-Custody) این مشکل را با قرار دادن کنترل مستقیم کلیدهای خصوصی در اختیار مالک دارایی برطرف می‌کند.

دستگاه‌های امن امضای تراکنش نیز برای همین هدف طراحی شده‌اند. Ledger signers کلیدهای خصوصی را درون تراشه Secure Element نگهداری می‌کنند و به کاربران اجازه می‌دهند تراکنش‌ها را روی یک صفحه‌نمایش قابل‌اعتماد بررسی و تأیید کنند.

اگر می‌خواهید شخصاً حضانت دارایی‌های خود را بر عهده بگیرید، یکی از گزینه‌ها استفاده از Bitcoin Wallet است که به شما امکان می‌دهد هنگام تعامل با شبکه بیت‌کوین، کنترل کلیدهای خصوصی خود را حفظ کنید.

هویت ساتوشی ناکاموتو همچنان ناشناخته است، اما سیستمی که در وایت‌پیپر بیت‌کوین توضیح داده شد همچنان همین اصل را منعکس می‌کند: کنترل دارایی‌های دیجیتال از کنترل کلیدهای شما آغاز می‌شود.

جمع‌بندی

بیش از ۱۵ سال پس از انتشار وایت‌پیپر بیت‌کوین، هویت ساتوشی ناکاموتو همچنان ناشناخته است. در طول این سال‌ها نظریه‌های زیادی مطرح شده‌اند، اما هیچ‌یک با شواهد قابل‌تأیید اثبات نشده‌اند.

فرد یا گروهی که پشت این نام قرار دارد هرگز پیامی را با استفاده از کلیدهای خصوصی مرتبط با نخستین آدرس‌های بیت‌کوین امضا نکرده است؛ اقدامی که می‌توانست روشن‌ترین روش برای اثبات خالق بیت‌کوین بودن باشد.

آنچه باقی مانده، خود سیستم است. بیت‌کوین امکان انتقال ارزش در اینترنت را بدون نیاز به یک نهاد مرکزی فراهم کرد. تراکنش‌ها در یک بلاکچین عمومی ثبت می‌شوند و شبکه‌ای توزیع‌شده از مشارکت‌کنندگان آن‌ها را تأیید می‌کند.

از روزهای ابتدایی تاکنون، بیت‌کوین بسیار فراتر از یک آزمایش اولیه رشد کرده است. توسعه‌دهندگان کد متن‌باز آن را نگهداری می‌کنند، ماینرها امنیت شبکه را تأمین می‌کنند و افراد و سازمان‌های مختلف در سراسر جهان از آن به شیوه‌های گوناگون استفاده می‌کنند.

ممکن است معمای هویت ساتوشی ناکاموتو هرگز حل نشود، اما فناوری معرفی‌شده در وایت‌پیپر همچنان همان‌طور که طراحی شده بود به فعالیت خود ادامه می‌دهد.

اگر قصد دارید قدم بعدی را بردارید، می‌توانید ضمن حفظ کنترل دارایی‌های دیجیتال خود، بیت‌کوین را به‌صورت امن خریداری کنید.

سوالات متداول

آیا ساتوشی ناکاموتو مرده است؟

هیچ اطلاعات تأییدشده‌ای درباره وضعیت فعلی ساتوشی ناکاموتو وجود ندارد. هویت فرد یا افرادی که پشت این نام قرار دارند هرگز به‌صورت عمومی تأیید نشده است و به همین دلیل نمی‌توان مشخص کرد که آن‌ها همچنان زنده هستند یا خیر.

در طول سال‌ها، چند نفر که با فعالیت‌های اولیه حوزه رمزنگاری ارتباط داشتند به‌عنوان گزینه‌های احتمالی ساتوشی مطرح شده‌اند. برخی از این افراد، از جمله Hal Finney و Len Sassaman، دیگر در قید حیات نیستند.

ارتباط آن‌ها با جامعه اولیه بیت‌کوین باعث شکل‌گیری گمانه‌زنی‌هایی شده است، اما هیچ مدرکی هیچ‌یک از این ادعاها را تأیید نکرده است.

بدون مشخص‌شدن یک هویت قابل‌تأیید، این پرسش همچنان بدون پاسخ باقی می‌ماند.

آیا ساتوشی ناکاموتو یک گروه از افراد است؟

نام ساتوشی ناکاموتو ممکن است به یک فرد یا چند نفر اشاره داشته باشد. وایت‌پیپر بیت‌کوین و نخستین نسخه نرم‌افزار آن نشان‌دهنده دانش گسترده‌ای در چندین حوزه، از جمله رمزنگاری، سیستم‌های توزیع‌شده و اقتصاد هستند.

برخی پژوهشگران معتقدند گستردگی دانش موردنیاز برای این پروژه می‌تواند نشانه همکاری چند نفر باشد. در مقابل، عده‌ای معتقدند یک توسعه‌دهنده واحد نیز می‌توانسته این پروژه را ایجاد کند.

از آنجا که هیچ فردی مالکیت آدرس‌های اولیه بیت‌کوین متعلق به ساتوشی را اثبات نکرده است، این پرسش نیز همچنان بی‌پاسخ باقی مانده است.

در حال حاضر، ساتوشی ناکاموتو نام مستعاری است که با خلق بیت‌کوین گره خورده است.

اولین تراکنش بیت‌کوین چه بود؟

نخستین تراکنش ثبت‌شده بیت‌کوین میان دو نفر در ۱۲ ژانویه ۲۰۰۹ انجام شد. در این تراکنش، ساتوشی ناکاموتو ۱۰ بیت‌کوین برای رمزنگار Hal Finney ارسال کرد.

فینی مدت کوتاهی پس از انتشار نرم‌افزار بیت‌کوین آن را دانلود کرده بود و در نخستین روزهای فعالیت شبکه به آزمایش آن کمک می‌کرد.

این انتقال اندکی پس از ایجاد Genesis Block، نخستین بلاک بلاکچین بیت‌کوین، انجام شد؛ بلاکی که ساتوشی آن را در ۳ ژانویه ۲۰۰۹ استخراج کرده بود.

از آنجا که بلاکچین بیت‌کوین عمومی است، این تراکنش همچنان امروز نیز در دفتر کل شبکه قابل مشاهده است.

راستی! برای دریافت مطالب جدید در کانال تلگرام یا پیج اینستاگرام سورس باران عضو شوید.